Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
Çankaya için boş işler
17 Haziran 2014, Aydemir GÜLER
, Aydemir GÜLER

Aydemir Güler

AKP'nin adayı çoktandır belliydi. Zaman zaman, krizin tepe noktalarında Erdoğan'ın adaylığını ilan etmesinin bile gayrımeşru hale geldiği anlar oldu. Ama direttiler.

Diretebildiler, çünkü diretmenin bir mekanizması ve zorunluluğu vardı.

Zorunluydu, çünkü geri adım atmak değil, duraladıkları an halkın kendine güveni tazelenirdi ve bunların en büyük korkusu halktır. Çünkü hız kestikleri an egemen güçler bir maliyet hesabına girişebilir ve AKP'nin artısını eksisini masaya yatırdıklarında işler değişebilirdi.

Yürümezsen düşersin! Erdoğan'ın, AKP'nin, İkinci Cumhuriyet denemesinin kuralı bu.

Erdoğan'ın gözünü daha yükseklere dikmemesi imkansız. Ve bu, ancak kariyerizmin doruğuna ulaşan marazi kişisel motivasyonlarla yapılabilir olsa da, kişisel bir durum değil. Kuralı besleyen başka bir şey de, kavşaktan bir tarafa dönse krallıklarını ilan edecek olan bu adamları, diğer tarafta yolsuzluk, katliam ve savaş suçları mahkemelerinin bekliyor olması. Ya saraya ya zindana!

Mekanizma mı? O daha basit. Elinden geleni ardına koymama ve her yol mübahtır pervasızlığı.
Her şeyi yapabilmek ve buna mahkum olmak...
Erdoğan böyle bir cumhurbaşkanı adayıdır.
Erdoğan bir kutuplaşmanın adayıdır.

Türkiye gericiliği, kabaca memleketin yarısının üstüne çöreklenmiş ve korkuyor. Erdoğan'ın yürüyememesi, dolayısıyla İkinci Cumhuriyet sistematiğinin çözülmeye başlaması durumunda, insan içine çıkamayacak hale gelmekten korkuyorlar.

Korku büyük bir enerji yaratıyor.

***

İhsanoğlu kimdir? Yazılıyor, ben uzatmayayım. Erdoğan'ın İslam Konferansı örgütünün başına koydurttuğu, Yeni-Osmanlı figürüdür. Erdoğan'sız AKP rejimidir. İkinci Cumhuriyeti memleketi iki yarıya bölmeden sürdürmenin formülüdür...

Yani eşyanın tabiatına aykırı!

İhsanoğlu, Mansur Yavaş'tır, Mustafa Sarıgül'dür. İhsanoğlu, yenilgiye mahkumiyettir. İhsanoğlu, Erdoğan'ın önünü açma operasyonudur. İhsanoğlu, Kılıçdaroğlu'nun “İkinci Cumhuriyetin Halk Partisi”dir ve aynı zamanda Bahçeli'nin İkinci Cumhuriyete yedek lastik politikasıdır.

***

Bu CHP'den başka bir şey çıkmayacağını sadece söylemedik. Bunu teşhir ettik. Karşısına çıktık...
CHP Genel Merkezini ikna etmek için değil. Siyaset “söylemek”le değil, yapmakla, göstermekle, örneklemekle olur. CHP'ye bağlanan umutlar Erdoğan'ın en büyük kurtarıcısı haline dönüştü. Demek ki yeterince yapamamışız...

Peki İhsanoğlu'nun adaylığı geri püskürtülebilir mi? Şimdi kısa sürede muhalefetten başka aday çıkar mı?

Bunlar yanlış sorular. Her yolla ölümüne direten bir Erdoğan modelinin meşruiyetini kabul ettikten sonra adayın önemi kalmıyor. AKP kendisine meşruiyet tanındığı anda maçı kazanıyor.

Ayrıca bu sorular bizi ilgilendirmiyor. AKP'nin giremeyeceği meşruiyet sınavından Meclis geçemez ki!

Çocuklarımız ölürken, ülke savaşa sürüklenirken, ayakkabı kutuları dolarken mutlak bir etkisizlikten çıkamayan CHP'nin kimi aday göstereceğini tartışan zaten az değil. Onlar Kılıçdaroğlu'nun kapısında sıraya girip ellerinden geleni yapmışlardır mutlaka. Bize ihtiyaçları olmaz...

Solculuk, içinde bulunduğumuz koşullarda AKP'nin ve oradan düzenin meşruiyetini aktif biçimde sorgulamaktan başka nasıl bir mecra bulabilir kendine?

CHP'ye “iyi aday” telkin etmek. “Böyle yapmayın, hem Kürtlere de açık olun biraz” demek. Kürt siyasi hareketine de “ama siz de öyle yapmayın” diye ricada bulunmak... Böyle bir şey olabilir mi!

Solda kim kendini “Erdoğan cumhurbaşkanı olamaz, öbürü de aynısı... Biz cumhurbaşkanı seçelim” yaklaşımıyla tanımlarsa boşa düşmüş demektir. Buradan ya içi boş bir ajitasyon çıkar, ya da CHP ve HDP ricacılığı.

Üstelik Kürt hareketinin seçimle değil pazarlıkla ilgilendiğini biliyoruz.

İçi boş ajitasyon, solun kendine öncülük vehmeden birtakım kesimlerinin halka karşılıksız çağrılarda bulunmasıdır: “Yürüyün aslanlarım” veya “gelin peşimden.”

İyi de nereye?

Türkiye halkı ne kendini aslan sanacak, ne de kimsenin peşine düşecek durumda. Ne devrimcilik rüyası görüyor, ne de örgütlenmek için yarışıyor. Halkımızda ikisinin de potansiyeli var.

Türkiye halkı olsa olsa siyasete, akılcılığa refleks verebilir. Halk, “iyi bir aday olsa da, şu Tayyip'i...” kolaycılığına kapılma eğilimindedir elbette.

Ama ölüm korkusundan sıtmaya razı olmayacak ciddi bir nüfus oranı kesinlikle vardır. Yeter ki, sola baktığında boş laf sarfeden ve onu yönetmeye, peşinden sürüklemeye yeltenenler yerine aklı başında, siyaseti ikna edici, hedefleri büyük ama cesaret veren sosyalistler görsün.

Hedefi büyük tutalım. Tayyip rejimin kara deliğidir. Sadece deliğe bakanlar içine düşer. Biz rejimin bütününü, meşruiyetini sorgulayalım.

Türkiye'nin bir cumhuriyete ihtiyacı var. Türkiye'nin bağımsızlığa da ihtiyacı var.

Vasat siyaset cumhuriyet ve bağımsızlık der, orda durur!

Türkiye'nin vasata değil daha fazlasına, sol seçeneğe ihtiyacı var. Örneğin sosyalist bir cumhuriyet hedefine. Örneğin bağımsızlığın sadece sosyalizmle mümkün olabileceği fikrinin kitlelere yayılmasına...

Programında sosyalist devrim yazanların, Türkiye'nin sosyalist devrimci geleneğinden bugünlere gelenlerin başka türlü yapması mümkün mü!

 

solhaber

[Bu yazı 834 kez okundu]
Aydemir GÜLER

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [50]
[21 Eylül 2014] Komünist Parti MK üyesi Aydemir Güler: Sosyalizm vurgusu daraltmaz güç katar ... [11 Haziran 2014] Cambaza bak ... [9 Haziran 2014] Çankaya yolu Lice'den geçer mi? ... [29 Mayıs 2014] Muhalefet dediğin ... [24 Mayıs 2014] Gaza basmak: Tercih mi, zorunluluk mu? ... [21 Mayıs 2014] İğrenme ... [20 Mayıs 2014] Bir kere daha cumhurbaşkanlığı ... [17 Mayıs 2014] Aklınızdan bile geçirmeyin ... [16 Mayıs 2014] Reyhanlı, Soma, meşruiyet ... [26 Nisan 2014] Ayar ... [16 Nisan 2014] Ne yapmalı, ne yapmamalı ... [15 Nisan 2014] Gelecek istasyon: Cumhurbaşkanı seçimi ... [12 Nisan 2014] İkinci Ergenekon vakası ... [10 Nisan 2014] Sığar mı, sığmaz mı? ... [9 Nisan 2014] Bölünen Türkiye'de yumruk ... [3 Mart 2014] Üç yıl önce üç sosyalizm ... [28 Şubat 2014] Kimin nasıl ?götüreceği önemlidir ... [24 Şubat 2014] Tayyip: Nereye ?kadar deliyi oynar? ... [7 Şubat 2014] Seçim yalnız seçim değildir ... [31 Ocak 2014] İstanbul bu giysiye sığmaz ... [24 Ocak 2014] 34 yılın sonunda para ve din ... [27 Aralık 2013] E.A. dendiğinde ... [23 Ağustos 2013] Neden dışarıda oynuyorlar? ... [21 Haziran 2013] Önce borcunu öde ... [27 Mart 2013] Demokrasi ve barış ... [20 Mart 2013] Akıl var mantık var ... [21 Şubat 2013] Halk nedir? ... [14 Şubat 2013] Arap "Bahar"ı bitiyor mu? ... [30 Ocak 2013] Ulus, milliyet, vs. Ne bitti? ... [2 Ocak 2013] AKP ha düştü ha düşecek mi? ... [26 Aralık 2012] Tayyip paketi ... [5 Aralık 2012] Komünistin milliyeti, dini... ... [15 Kasım 2012] Kim kazanır? ... [24 Ekim 2012] Rus faktörü ... [18 Ekim 2012] Bir demet kavram: Çözüm, reform, irade... ... [11 Eylül 2012] Hangi kriz? ... [27 Ağustos 2012] Sıcaktan mı? ... [7 Ağustos 2012] Düğüm ... [9 Temmuz 2012] Uzlaşmacılık ne yana düşer? ... [2 Temmuz 2012] Zana çözümü mü? ... [25 Haziran 2012] Suriye duvarı ... [4 Haziran 2012] Bu kadarı da... ... [15 Mayıs 2012] Hiç mi tartışmasak? ... [9 Nisan 2012] "Hakiki müslüman" ... [28 Şubat 2012] 28 Şubat'ı nereye koymalı? ... [23 Ocak 2012] Mağduriyete dönüş mümkün mü? ... [21 Kasım 2011] CHP muhalefeti ... [7 Kasım 2011] Ezmek için mi, çözmek için mi? ... [20 Temmuz 2011] Kan ne yöne akıyor? ... [30 Mart 2011] Solu soysuzlaştırmak ...
Aydemir GÜLER
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™