Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
YGS, ÖSYM, Fe Eyne Tezhebun
13 Nisan 2011, Mine KIRIKKANAT
, Mine KIRIKKANAT
Hak, adalete ve doğruluğa saygıyı temel alan bir ahlak ilkesidir. İnsanlık bilinci demek olan laik ahlakı, her zaman cennet ödülü ve cehennem korkusuyla oluşturulan dini ahlaktan üstün tutan benim özgür vicdanım, bir toplumun insanlığını, çocuklarına verdiği değerle ölçer. Çünkü insanı, aynı ortak ağaçtan indiği diğer memelilerden ayıran temel özellik, yavrularını hayvanca üretmekle yetinmeyip insanca yetiştirme sorumluluğudur.
İşte bu kapsamda, laik ahlaka değil din ahlakına sahip kişilerin, YGS ve ÖSYM’de, cemaat ve tarikatların yetiştirdiği eskerleri üniversiteye sokabilmek için milyonu aşkın gencin hakkını yiyip, dindar geçinen sahtekârlar hakkında ne düşündüklerini merak ediyordum.
Yanıt, kendisini Cumhuriyetin kurucu aklının ve Mustafa Kemalin istediği gibi bir teolog olmak arzusu taşıyan ve hâlâ yolda bir öğrenciyim..diye tanıtan, gerçek bir din bilgininden, o sahtekârların anlayacağı dilde geldi:
***
Ey Muhammed-ul Eminin ümmeti
O güvenilir olanın. O asla yalan söylemeyenin.
Ey, Mümin, elinden ve dilinden insanların emin olduğu kimsedir hadisinin sahibine iman edenler!
Bu gidiş nereyedir?
Yıllar yılı sadece belirli bir zümreye ait olan muasır öğrenim hakkını Yozgatın köylüsüne, Trabzonun yaylalarındaki çobanın oğluna, bakkal çırağına, müstahdem çocuğuna götürdü bu beğenmediğimiz, kırık dökük eğitim sistemimiz. Artık İstanbulun seçkin okullarındaki müfredat neyse Diyarbakırın Bağlarındaki müfredat aynı olacaktı. Bir umut, bir ışık vardı Anadolu çocuğu için. Çalışırsam doktor, hâkim, hatta Cumhurbaşkanı olabilirim diyordu hayatın mutluluk paketi olarak sunulmadığı Anadolunun çilekeş insanı. Gayrı çobanın çocuğu çoban, rençperin çocuğu rençper olmayacaktı. Ben diyordu Asımın nesli, ne olursa olsun çalışırsam bu bana reva görülen zinciri kırabileceğim, anneme o istediği çamaşır makinesini alabilecek, altmışlık babamı tarlaya gitmek zorunda bırakmayacağım.
***
Ama birileri bu ülkenin hep veren, hiç alamayan insanından bu kez paradan daha önemli bir şey çaldı. Gençlerimizin umutları, hayalleri çalındı.
Ve hangi devirde oldu bu?
Allaha, Resulüne, Ahiret gününe iman etmiş insanlar nefes alırken oldu. Her cuma adaleti, iyiliği emreden Allaha secde eden insanlar yaşarken oldu.
Diyelim ki kimse bunun hesabını sormadı?
Diyelim ki gene günah keçileri bulundu?
Diyelim ki haftaya gündem değişti
Peki, yarın iman ettiğiniz din gününde, Allahın mahkemesinde sorulduğunda,
- Kim size benim adıma zulmetme yetkisi verdi?
- Hangi maslahat, çocuğunun dershane parasını ödemek için traktörünü satan babanın yıllarca ter döken çocuğunun hakkını yemenize izin veriyor?
Ne cevap vereceksiniz?
Hani Fıratın kıyısında kapılan koyunun hesabını bile kendi omuzlarında hisseden Ömerin dinindendik? Hani inandığımız Rab, Rabbul Müslimin değil, Rabbul âlemindi.
Şimdi hangi kefaret bu zulmü temizler? Hangi dergâhın Nasuh tövbesi sizi arındırır? Bu sınavdan başka hiçbir ümidi olmayan çocuklarımızın hangi birinden helallik alınır?
Yapılan savunmalara siz inanıyor musunuz?
Allahı inandırabilecek misiniz?
Ne yaptığınızın farkında mısınız?
Ya bir tek kişi bile bu yaptıklarınızdan ötürü size ve inandıklarınıza isyan ederse? Hangi tatmin olmuşluk sizi kurtaracak? Hangi edemediğiniz istifa size himmet edecek?
Bunlar da zalimmiş derse tek bir çocuğumuz, hangi hizmetimiz bu günahın bedelini ödeyecek?
Bir insanı kurtaran âlemleri kurtarmış, gene bir insanın küfrüne sebep olan âlemleri öldürmüş gibi değil midir?
***
Ve susanlar...
Dilsiz şeytanlar olmaya değer mi koltuklarınız?
Fazla değil üç beş senelik ömür geçip de, yataklarınızda ölümü beklerken keşke diyeceksiniz.
Keşke haddi aşanlara hayırhah olsaydık. Keşke zalim sultanın yüzüne zalimsin diyenlerden olabilseydik. Keşke Muhammedî olabilseydik. Keşke susmak yerine hakkı haykıran bir Ebu Zer olabilseydik!
Bir an durun ve sorun bu ilahi hitabı, her fiilinizi mazur gören kalplerinize.
Fe eyne tezhebun
Bu gidiş nereyedir?
Rıza Heybetoğlu
‘G’ NOKTASI
Hacca giden Karadenizli bir mümin, Mina’da Şeytan taşlıyormuş. Yoldaşları bakmışlar, bizimki ufacık taşları seçip ufak ufak atıyor. Yahudemişler, Niye leblebi gibi taşlar atıyorsun, bak burada daha büyükleri var”. Karadenizli, çok bilmiş başını sallayıp Ne tarafa gideceğimiz belli olmazdemiş, Durup dururken düşman edinmeyelim...
***
Bu fıkranın kıssadan hissesi, ne yazık ki Yiğit Bulut ve Mümtazer Türköne’ye düşmedi, sevgili okurlarım. Oysa AKP’den aday adayı iki kafadar, çok bilmiş Karadenizli hacı adayından bile daha temkinliydiler! Zirvedeki ilaha leblebi kadar taş bile atmadılar, leblebinin hasını, fıstığın içini, üzümün dolmalık olanını medyatik çanaklar içre sundular. Gel gör ki yine de boş tarafa düştüler.
Demek ki yalakalıkla Ankara’daki ilahlara bile yaranılmıyor!
Ahlak, salt doğru olmak değil, doğru olana hizmet zorunluluğudur.
H.D. THOREAU

(Cumhuriyet 13.04.2011)

[Bu yazı 2314 kez okundu]
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™