Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
Bayramın anlamı karartıldı
24 Nisan 2013, Necdet SARAÇ
, Necdet SARAÇ

Çıkışında yüklendiği anlam itibariyle en önemli “milli bayramımız” olması gereken “23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı”, siyasal iktidarların 90 küsur yıllık tercihleri sonucunda geldiği aşamada önemsizleştirilmiştir. Bu bayramın içeriğine  yönelik olarak 12 Eylül darbesi sonrası yapılan değiştirme hamlesi, 12 Eylül’ün yarattığı AKP tarafından devam ettirilmiş ve bugün Gırgır Dergisi’nin kapağa taşıdığı resim ortaya çıkmıştır. Gırgır Dergisi’nin kapağında yer alan karikatürde hoca camiyi dolduran çocuklara şöyle seslenmektedir: “Bugün 23 Nisan, yılda bir gün bu Minber siz çocukların! Haydi bakalım bayramınız mübarek olsun” denmektedir...

Bayramın ortaya çıkış koşulları ve nedenleri bellidir.

16 Mart 1920’de İstanbul işgal edilir,  Osmanlı Meclis-i Mebusanı 18 Mart 1920 günü son toplantısını yapar, sonra dağılır. Mustafa Kemal, 19 Mart 1920 Heyet-i Temsiliye  adına yayınladığı bir tamimle kurucu meclis niteliğinde “salâhiyet-i fevkalâdeyi haiz bir meclis”i Ankara’da toplantıya çağırır. Yeni meclisin seçim usûlünde nüfuslarına bakılmaksızın her livadan beş kişiden oluşması kabul edilir. Bu beş kişiyi ise belediye meclisi üyeleri ve Müdafaa-i Hukuk Cemiyetlerinin  yerel yönetim kurulu üyelerinin seçmesi benimsenir. Ayrıca İstanbul’dan Meclis-i Mebusan'dan gelecek üyeler de seçilmiş üye kabul edilirler. Bu şekilde seçilenlerle ilk Büyük Millet Meclisi toplantısı 23 Nisan 1920’de Ankara’da toplanır. 23 Nisan 1920’de Büyük Millet Meclisi kurulur. Erzurum Mebusu (Milletvekili) olarak Büyük Millet Meclisine giren Mustafa Kemal, bir oy farkla başkanlığa seçilir ve o bir oy fark süreci Cumhuriyet lehine hızla döndürmeye başlar.

23 Nisan 1920’de açılan meclisinin açılışının “Cuma namazı’nın kutsallığı” dikkate alınarak Cuma  gününe denk getirilmesi, dine özel vurgular yapılması, Hacı Bayram Camisi’nde başlayan duaların meclisin içine kadar devam etmesi ve ilk açıklamada  “hilafet ve saltanat makamının kurtuluşuna” özel vurgular yapılsa da bir oyla başlayan sürecin hedefi bellidir: Padişahlığın yıkıldığı, hilafetin olmadığı bir Cumhuriyet! Meclisin ilk günü “padişahımız, görkemli padişahımız” şeklinde yapılan konuşmalar da padişaha çekilen telgrafta sonucu değiştirmez.

O koşullarda Türkiye Cumhuriyeti’nin gördüğü göreceği temsil kabiliyeti en yüksek bu “kurucu meclisin” hedefi çok açıktır: Ülkeyi işgalden kurtarmak, bağımsızlığı sağlamak ve ümmeti yurttaşa dönüştürmek!

Açılışta ancak 115 milletvekili yetişmiş olsa da toplam 414 milletvekili belirlenmiş, daha sonra bunun sayısı 380’de kalmıştır. 380 milletvekilinin “% 44’ü hükümetten, % 56’sı da halk tabakasından” oluşmuştur. 115 memurun olduğu mecliste, Sünni ve Alevi din adamlarının da içinde birlikte yer aldığı 69 sarıklı hoca ve şeyh vardır.  Ayrıca 51 asker, 46 çiftçi, 37 tüccar, 29 avukat, 15 doktor ve 10 aşiret reise ağa vardır. Bu o dönemin Anadolusunun doğrudan resmidir.

Ve meclisin açılışını ve amacını hatırlatmak üzere kutlanmaya başlanan 23 Nisan bayramı bu anlamıyla bağımsızlık ve cumhuriyet vurgusu üzerine şekillenir.  Bağımsızlık kadar Osmanlı saltanatının kaldırılması, İslami hilafet sonlandırılması önemlidir.  Hâkimiyet-i Milliye yani “Milli Hakimiye Bayramı” da bu anlamıyla önemlidir… Egemenliğin padişahtan alınıp halka verilmesi çok önemlidir ve bunlar kutlanılması gereken önemli gerekçelerdir. Bu gerekçelerin çocuklara anlatılması ve onlarla buluşturulması ise bir ülke geleceği için kuşkusuz önemlidir. Bu yüzden de bu bayram sonradan çocuklarla bütünleştirilmiştir.    Kaldı ki, eski değerlerin yerine konan yeni değerlerin çocuklarla bütünleştirilmesinden daha doğal ne olabilir? 1927 sonrası çocuklarla da bütünleştirilen bu bayram, “laf olsun” düzeyinin de çok ötesindedir. Çünkü o gün dile getirilen “çocuk hakları talepleri” bugün bile geçerliliğini korumaktadır: “Her çocuğa müsavi gıda, sıhhat ve hayat isteriz” gibi.. “Çocukların dilenmesini yasaklayan kanunların çıkartılması” gibi… “Çocukları evlerde, mekteplerde, sokaklarda dövenlere, zulüm edenlerin cezalandırılması” gibi… “Çocukların hamallık yapmasına, ağır işlerde çalıştırılmasına mani olmak” gibi… “Her çocuğa mektep istemek” gibi… “Sokaklarda yatan çocuklara çatı istemek” ve “fakir çocukları himaye edecek Himaye-i Etfal’ın her tarafa yayılmasını ve kuvvetlenmesini istemek” gibi.

Şimdi dönem değişip devran “Yeni Osmanlı” hayalinden yana dönünce, “İslam’ın yeşil bayrağı” altında birleşme hayalleri yeniden canlanınca böyle bir bayramın da amaçlarının karartılması ve arkasından da itibarsızlaştırılması kaçınılmaz olur! AKP’de bunu yapıyor!

(Yurt Gazetesi)

[Bu yazı 984 kez okundu]
Necdet SARAÇ

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [36]
[9 Ocak 2015] Laik demokratik bir blok yaratmalı ... [21 Mayıs 2014] Alevi Soma'da ölürken de öteki! ... [24 Haziran 2013] AKP'den Alevilere yar olmaz! ... [17 Mayıs 2013] İkiyüzlülükte sınır yok! ... [15 Nisan 2013] Alevi ve sol düşmanlığı... ... [10 Nisan 2013] Söylemler de değişiyor! ... [27 Mart 2013] Barış ve üçüncü güç... ... [18 Mart 2013] Alevi hareketi yeniden yapılanmalı ... [11 Mart 2013] Karanlık güçler! ... [4 Mart 2013] Üçüncü bir siyasi güç gerekiyor! ... [25 Şubat 2013] Rektör Laçiner'e bazı sorular... ... [16 Şubat 2013] Alevisiz bir Türkiye! ... [30 Ocak 2013] CHP kendi bildirisinden habersiz! ... [21 Ocak 2013] "Alo, imdat polis!" ... [14 Ocak 2013] İktidarın rektörü; Sedat Laçiner vakası... ... [7 Ocak 2013] CHP çözüm istemesin mi? ... [31 Aralık 2012] 2013'te ne olacak? ... [24 Aralık 2012] Sıkıyönetim gibi. ... [11 Aralık 2012] Siyasal İslam'dan demokrasi çıkmaz! ... [1 Aralık 2012] "Kızılbaş ve Kıpti'den uzak durun" ... [10 Kasım 2012] Tansu Çiller masum mu? ... [7 Kasım 2012] Diyanet'in bütçesi ve cemaatsiz camiler. ... [12 Ekim 2012] Eğri cetvelden doğru çizgi çıkmaz! ... [27 Eylül 2012] Cenaze töreninde "Başbakan Barikatı" vardı. ... [21 Eylül 2012] Başimam nefret suçu işlerse? ... [15 Eylül 2012] İktidar "afyon"luyor. ... [10 Eylül 2012] Erdoğan ve Emevi zihniyeti ... [3 Eylül 2012] Seyfiye, Kalemiye ve İlmiye. ... [20 Ağustos 2012] Barış için "üçüncü bir güç" gerekiyor! ... [14 Ağustos 2012] Alevi olmak da Alevi ölmek de zor! ... [28 Temmuz 2012] Hangi kardeşlik? ... [12 Temmuz 2012] Meclis de artık Diyanet'in emrinde! ... [4 Temmuz 2012] Katilleri masum ilan etmek. ... [25 Haziran 2012] Diyanet'e 6 milyar, Alevilere birkaç bin lira ... [7 Haziran 2012] Laiklik olacaksa Diyanet kalkmalı! ... [11 Mayıs 2012] Herkesin bildiği sır: "Tek din" ...
Necdet SARAÇ
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™