Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
ÇÖZÜM MÜ? ÇÖZÜLME Mİ?
5 Mart 2013, Ali ER
, Ali ER
BDP Milletvekillerinin PKK terör örgütü lideri ile yapmış oldukları görüşme tutanaklarının basına sızdırılması Türkiye Cumhuriyetinin tarihi bir dönemece girdiğini göstermektedir. Tutanaklarda ilk göze çarpan, görüşmelerin diğer bir tarafı olan “Devlet” temsilcilerinin ifadelerine yer verilmemesidir. Belki de tutanaklar, toplumun sinir uçlarını tetikleyebilecek masadaki konulara halkın tepkilerini ölçmek için sızdırılmıştır. Bu nedenle basında yer alan tutanakların satır araları “Sürecin” nereye doğru yol aldığını göstermesi bakımından önemlidir.
Öcalan’ın sıraladığı mesajlara bakılırsa; masada ne “Kürt Sorunu” ne de “Barış” var. Çünkü asıl muhatap olması geren Kürt halkı ve temsilcileri yerine silahlı terör örgütü PKK’nın lideri Öcalan masadadır. Halkın demokratik temsilcileri ise aracı tayin edilerek fiilen dışlanmıştır. Öcalan’ın silah zoru ile Kürt halkının iradesine el koymuş bir terör örgütü lideri olduğu ve işlediği suçlardan dolayı İmralı’da hükümlü olduğu unutulmuş görünmektedir. Hatırlanmak da istenmemektedir. Ancak gerçekleri hatırlamak için PKK’nın tarihine kısaca göz atmak yeter de artar bile…
PKK 1984’ten itibaren silahlı propaganda amacıyla on yıl süre ile öncelikle bölge halkını hedef almış ve bölgede Kürt kökenli vatandaşlarımıza yoğun şekilde terör uygulamıştır. Bugün ise Kürt halkının iradesine silah zoru ile el koyan PKK lideri “Devlet” ile masadadır. Süreçle ilgili her türlü nesnel analiz ve sorgulamalar “Barış mı? Kan mı?” ikilemi ile karşı karşıyadır. Halkın yeni anayasa beklentileri ve anaların gözyaşlarını dindirme umutları ise sürecin çeşnisidir.
Öcalan ne diyor, ne yapmak İstiyor:
Öcalan’ı “Barış Güvercini” gibi göstermeye çalışanlara Öcalan, hala silahlı terör örgütü mantığı ve jargonu ile cevap vermektedir. Kendisi için çizdiği gelecek ise açıktır. Özgür kalacaktır. Kendisini hükümlü olarak dahi görmemektedir. Bu nedenle genel af yerine “özgür kalmaktan” bahsetmektedir. Bunun sonucunda Öcalan’ın yeni kurulacak yapı içinde demokratik siyasal haklarına kısıtsız sahip olabileceğini düşündüğünü ve kendisini de siyaset üstü “önder” olarak gördüğünü söylemek mümkündür. Aksi yöndeki gelişme olasılığına karşı Öcalan’ın “Halk İsyanı” tehdidi masadadır. Öcalan adeta kanlı “Kürt Baharı” için örgüte cenge hazır olun mesajı vermektedir.
Demokratik özerklik yerine kolektif haklar:
Öcalan, “Kolektif haklar ve Kürt reformu yasası yapılacak. Biz demokratik özerklikte ısrar edersek, bu sabote olur.”… “ İleride olabilir. Mesela AB yerel yönetim özerklik şartı ki buna şerhi kaldırırlarsa bu mesele önemli ölçüde çözülür.”sözleri ile nasıl bir Türkiye sorusunun cevabını vermektedir. “Çözüm süreci” değil Türkiye Cumhuriyetinin “Çözülme” sürecinin şifrelerini ortaya koymaktadır. Özellikle “Biz demokratik özerklikte ısrar edersek, bu sabote olur.” “Kürtler kendi kendini yönetecek” sözlerini bir arada okuyunca Öcalan’ın kafasındaki uzak hedefin“Özerklik” olduğu açıktır. Bu konuda AB’nin de devreye girdiği anlaşılıyor. Çünkü Fransa, Türkiye’nin AB müzakerelerinin tıkanmasına neden olan beş başlıktan sadece 22 numaralı faslın önündeki itirazını bir anda kaldırdı. 22nci fasıl nedir diye Avrupa Birliği Bakanlığı resmi web sayfasına bakarsak karşımıza yerel yönetimleri de kapsayan “Bölgesel Politika ve Yapısal Araçların Koordinasyonu”1 başlığı çıkıyor. Şimdi Fransa durup dururken Türkiye’yi neden öptü sorusunu sormak gerekmez mi? Acaba hükümet de yerel yönetimler konusunda AB’yi kullanarak işin içinden sıyrılmanın hesabını mı yapıyor?
Öcalan, özerkliğin sağlam temellere oturması için ise önce Anayasal “Kolektif hakları” öne çıkarmaktadır. Öcalan’ın bu stratejisi kendi açısından doğru ve gerçekçi bir stratejidir. Çünkü “bireysel hak ve özgürlükler” temelinde yönetilecek bir süreç “etnik” kimlikten ziyade eşit vatandaşlık temelinde üniter bir yapının harcı olabilir. Buna karşılık Öcalan’ın önceliği kolektif haklardır. Kürtlerin kolektif haklarının yasal alt yapısının en azından orta vadede ‘kolektif siyasi’ haklarının da garantisi olacağının, bu durumun uzun vadede “Kürt milli” kimliğini pekiştireceğinin bilincindedir. Çünkü bireysel özgürlük ve demokratik haklar hukukun garantisi altına alınmadan ve kurumsallaşmadan kolektif haklara verilecek öncelik, uzun vadede bölgesel ve etnik ayrılıkların hazırlayıcısı olma potansiyeline sahiptir. Bunun aksine hukukun üstünlüğüne dayanan ve demokrasinin bütün kurumları ile işlediği bir ülkede ise “AB yerel yönetim özerklik şartı” hem barışın hem de kültürel farklılıkları zenginlik kabul eden bir anlayışla ulusal kimliğin garantisi olabilir. Bu nedenle Fransa gerçekten samimi ise masadaki süreçten bağımsız olarak 23ncü fasıl olan “Yargı ve Temel Haklar” başlığı üzerideki itirazını da öncelikle kaldırmalı idi.
PKK’nın çekilmesini izleme komitesi:  
Sayın Başbakan bu süreçte PKK’nın silah bırakmasından ve Türkiye sınırları dışına çekilmesinden bahsetmektedir. Ancak görünen odur ki; silah bırakmak Öcalan’ın gündeminde dahi yoktur. Öcalan’ın “Ne PKK’nin sandığı, ne AKP’nin sandığı gibi bir çekilme olur.” “Komisyonlar kurulacak. Akil adamlar denetiminde olacak. Çekilme o zaman olacak” “Çekildiğimiz alanda gerillayı daha da büyüteceğiz” sözleri bunun kanıtıdır. Bırakın silah bırakmayı, Öcalan çekilme bölgesinde müteakip safha için örgütü yeniden toparlama ve tertipleme için stratejik hazırlık niyetindedir.Müteakip safhada PKK’nın her hal ve kârda bölgeye döneceği açıktır. Eğer her şey yolunda giderse daha önceki talepleri arasında bulunan “Öz Savunma Kuvvetleri”nin veya adı ne olursa olsun yerel yönetimin silahlı gücünün çekirdeği olarak bölgeye geri dönecektir. Bu durumda Perşmergelerin Kuzey Irak Kürdistan Yönetiminin silahlı gücüne dönüştürülmesine benzer bir süreç yaşanabilir. Diğer bir olasılık ise; işler sarpa sararsa masada duran “50 bin kişiyle halk savaşı”tehdidinin gereği silahlı güç olarak dönmeleridir. Bu nedenle PKK’nın silah bırakması söz konusu değildir. PKK’nın bölgeden çekilmesi ise farklı bir konsepte dayanmaktadır. Öcalan’a göre PKK bölgeden çekilirken bölge “Akil adamlar denetiminde”olacaktır. Burada sözü edilen akil adamların daha önce CHP’nin de dile getirdiği “Akil Adamlar” ile ilgisi olmadığı açıktır. Uzun süreli çatışma ortamından sonra PKK’nın bölgeden çekilmesi için öncelikle tarafsız akil adamların gündeme getirileceğini söylemek için kâhin olmaya gerek yoktur. Çünkü Dünya üzerindeki uygulamalar bunu göstermektedir. Öcalan’ın kafasında akil adamlar da hazır olabilir.
Hatırlarsak 12 Eylül Referandumunun hemen ertesinde dört Batılı devlet adamı akil adamlar olarak soluğu Diyarbakır’da almışlardı. Kimdi bu “Akil adamlar” sorusunu Can Dündar, 18 Eylül 2010’da köşesinden şu şekilde cevaplıyor2: “Heyette, Finlandiya eski Cumhurbaşkanı Martti Ahtisaari, İspanya eski Dışişleri Bakanı Marcelino Oreja Aguirre, Hollanda eski Dışişleri Bakanı Hans vanden Broek, Avusturya eski Dışişleri Müsteşarı Albert Rohan...” “Heyetin Başkanı Ahtisaari, Kuzey İrlanda’da IRA’nın silah bırakmasına dair tahkikatın başındaydı. Daha sonra Endonezya Hükümeti ile Özgür Aceh Hareketi arasında devreye girdi. BM’nin Kosova Özel Temsilcisi olarak Kosova’nın bağımsızlığıyla sonuçlanan süreçte rol aldı. 2008’de Nobel Barış Ödülü’nü aldı.”
Bu tecrübelere bakarak Öcalan’ın aklındaki akil adamlar devreye girdiğinde PKK’nın savaşan taraf statüsünü kazanması riski göz ardı edilemez. Bu durum ise, Türkiye’nin kendi iç sorunlarını uluslararası savaş hukukuna ve uluslararası aracıların iradesine fiilen açmasına neden olabilir.
Sonuç olarak; her ne kadar adına “Çözüm süreci” dense de bu sürece Türkiye Cumhuriyetinin “Çözülme” süreci demek daha doğru olabilir. Çünkü Ulusal Kurtuluş Savaşımız sonunda kurulan Atatürk Cumhuriyetinin ulusal kimliği ve nitelikleri masadadır. Hükümetin bu görüşmelerdeki niyetini ve görüşmeleri hangi strateji ile yürüttüğünü bilemeyiz. Ama PKK’nın stratejisinin üniter yapıdan bölge halkının bağlarını koparmaya, işgaller ve “Arap Baharı” gibi halk hareketleri ile yeni küresel düzenin koşullarına göre yapılandırılmakta olan Ortadoğu’da, Türkiye’nin de yeni düzenle uyumlu bir devlet yapısına göre kurgulanmasına dayandığı anlaşılmaktadır.

 
1 http://www.abgs.gov.tr/index.php?p=87&l=1
2 http://www.milliyet.com.tr/kim-bu-akil-adamlar-/can-dundar/guncel/yazardetay/18.09.2010/1290556/default.htm

 

[Bu yazı 3535 kez okundu]
Ali ER

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [44]
[1 Ağustos 2016] 'Ordunun denetim ve kontrolü iktidarda değil Meclis'te olmalı' ... [7 Aralık 2015] AL SANA GÜÇ TESTİ ... [16 Eylül 2015] ÇÖZÜM SÜRECİNE "ÜÇÜNCÜ GÖZ" ... [26 Mayıs 2015] Havuzlu Çıkarma Gemisine 1 Milyar Dolarlık Kaynak ... [22 Nisan 2015] Diyadin'de HDP'ye Seçim Barajı Kumpası ... [19 Şubat 2015] İÇ GÜVENLİK DEĞİL "DEMİR ÖKÇE" YASASI ... [20 Kasım 2014] ÇÖZÜM SÜRECİNE "ÜÇÜNCÜ GÖZ" ... [19 Mayıs 2014] "Kumpasa" Karşı TBMM Nerede? Adalet Nerede? ... [30 Eylül 2013] Doğudan Yükselen Stratejik Ortak Çin? ... [6 Eylül 2013] KIRMIZI ÇİZGİLER BLÖF KALDIRMAZ ... [25 Haziran 2013] GEZİ PARKI DİRENİŞİ VE SONRASI ... [13 Mayıs 2013] Reyhanlı Saldırısına NATO 'nun olası desteği ... [18 Ocak 2013] İmralı Süreci ve Riskler? ... [25 Kasım 2012] Askeri Vesayet ve Darbelere Karşı İlk Adım ... [20 Kasım 2012] KAPIMIZI ÇALAN KÜRT BAHARI ... [10 Kasım 2012] Obama'nın Küresel Seçenekleri ... [31 Ekim 2012] MEHMETÇİK SURİYE'DE NE İÇİN SAVAŞACAK? ... [5 Ekim 2012] TEZKERENİN ARDINDAN ... [4 Eylül 2012] KÜRT SORUNUNDA TEŞHİS VE TANIMIN ÖNEMİ ... [18 Temmuz 2012] SURİYE KARASULARINDAKİ ENKAZI ÇIKARMAK? ... [10 Temmuz 2012] Füze Değilse Ne? ... [21 Haziran 2012] PKK SİLAH BIRAKIR MI? ... [10 Haziran 2012] TÜRKİYE'DEN KENDİ KALESİNE GOL! ... [20 Mayıs 2012] WSJ'NİN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ ... [15 Şubat 2012] MİT KRİZİNDE GÖZDEN KAÇAN ... [4 Şubat 2012] HEDEF İRAN ... [27 Ocak 2012] KÜRECİK RADARI ... [11 Ocak 2012] Kim Kandırılmış Genç? Kim Terör Örgütü Üyesi? ... [21 Aralık 2011] ARAP BAHARINA MODEL; HANGİ TÜRKİYE? ... [23 Kasım 2011] TÜRKİYE SURİYE'DE NE ARIYOR? ... [19 Ekim 2011] TERÖR: KAN ÜZERİNDEN POLİTİKA ... [2 Ekim 2011] KARA HAREKÂTI AŞKI ... [21 Eylül 2011] DOĞU AKDENİZ'DE TSUNAMİ RİSKİ ... [5 Eylül 2011] BM PALMER RAPORU: KAZANANLAR VE KAYBEDENLER ... [1 Ağustos 2011] KOMUTANLARDAN DEMOKRATİK FERYAT ... [8 Temmuz 2011] BU NE PERHİZ, BU NE LAHANA TURŞUSU? ... [6 Haziran 2011] KARAR GÜNÜ ... [10 Mayıs 2011] Terörle Mücadelede ABD ile yaşanan sorunlar: Efsane mi? Yalan mı? ... [18 Nisan 2011] ON İKİ YIL ISRARI ... [13 Nisan 2011] LİBYA; İRAN İÇİN SONDAN KAÇ ADIM ÖNCESİ? ... [7 Ocak 2011] 2011 YILINA GİRERKEN ... [15 Aralık 2010] ATEŞLİ SİLAHLAR SİLAH KANUN TASARISI ... [5 Aralık 2010] TSK'NİN SİVİL DENETİMİ ... [23 Kasım 2010] EMPERYALİZMİN ODAĞINDAKİ TÜRKİYE ...
Ali ER
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™