Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
AKP Kongresine Alınmayan Gazeteciler ve Anayasa
6 Ekim 2012, Prof. Dr. Rona AYBAY
, Prof. Dr. Rona AYBAY

Bir siyasal partinin, hele devlet yardımından (yani yurttaşların ödediği vergilerden) en büyük payı alan iktidar partisinin; liderinin, subjektif nedenlerle uygun görmediği basın kuruluşlarını, partinin politikalarının görüşülmesi beklenen en üst düzey organ olan genel kurulun açık toplantılarına katılmaktan yasaklama yetkisi olmamalıdır.

İktidar partisi AKPnin, geçen günlerde toplanan büyük kongresine, aralarında Cumhuriyetin de olduğu bazı yayın organlarının temsilcilerininakrediteedilmemesi; yani kongre salonuna alınmaması, çeşitli çevrelerce eleştirildi. Bunun basın özgürlüğüne aykırı olduğu, başka bir deyişle halkın anayasa ile güvence altına alınmış haber almahakkını engellediği, haklı gerekçelerle dile getirildi.

Sayın Başbakan, bu eleştirilere yanıtını, partisinin grup toplantısında şu sözlerle dile getirdi:

Güya bazı gazetelerin kongreye davet edilmemesi. Bu bizim sorumluluğumuz; mecbur muyum? Nereden çıkıyor bu? Her gün, her türlü hakareti yapacaksın, yalan yanlış her türlü her şeyi yazacaksın, söyleyeceksin ve buna rağmen biz yine davet edeceğiz. Yok böyle 25 kuruşa simit ya. Neymiş; basına, medyaya engel konulmazmış’. Doğru konulmaz. Biz zaten koymuyoruz, öyle bir derdimiz yok. Ama o medya bize saygısızlık ettiği zaman, bize yalan yanlış her gün küfür yağdırdığı zaman, ona haddine bildirmek de bizim cevabımızdır.”

Anadoluda, misafir ev sahibinin kuzusudursözü vardır. Seni ev sahibi davet ediyor, sen de kuzu kuzu gelirsin, orada oturursun. Ne ikram edilirse yersin, içersin, teşekkür eder, ayrılırsın.

Başbakanın, kendine özgü ileri demokrasianlayışını yine kendine özgü üslubuyla dile getiren bu sözlerine Sevgili Şükran Soner, 4 Ekim 2012 günü yayımlanan Siz Ev Sahibi, Biz Misafir Değilizbaşlıklı yazısında yanıt verdi ve önemli saptamalar yaptı. Sayın Soner, özetle şunları belirtiyordu, yazısında:

İktidarların parti kongresi asla bir özel alan değildir. Kongrenin izlenmesi için verilen giriş kartları ya da davetiyelerin anlamı, yine salon kapasitesi ile öngörülmüş, olabilecek en objektif kriterlerle salona girebilecek toplam gazeteci sayısını sağlıklı saptamayı öngörür. Başbakanın istemediği basın kuruluşlarına, gazetecilere haddini bildirme (yi) demokratik düzen içinde akla bile getirememesi gerekir.

Siyasal parti herhangi bir tüzel kişi değildir

Sayın Sonerin, özetleyerek alıntıladığım gerekçeleri, bence de çok haklı ve yerinde. Cumhuriyetin aynı sayısında Sayın Perihan Ergun da AKP Kongresinin Önü Ardıbaşlıklı yazısında, Gazetecilere Özgürlük Platformunun bildirisine de yer vererek, bu uygulamanın basın özgürlüğü açısından kaygı verici olduğunubelirtmişti. Kanımca, konunun sadece basın özgürlüğübağlamında ele alınması ile yetinilmemesi; sorunun, Anayasa Hukuku ve Devlet Hazinesi boyutlarının da dikkate alınması da gerekiyor. 1961 Anayasasından önceki dönemde, siyasal partilerle doğrudan ilgili bir yasa hükmü olmadığı için, partilere Dernekler Yasasıuygulanıyordu. Oysa, Türk hukukuna 1961 Anayasası ile giren bazı ilkeler ve Siyasal Partiler Kanunu nedeniyle; siyasal partiler artık bir tür kendine özgü,kamu tüzel kişisi benzeribir statü kazanmışlardır. Yani, siyasal parti, şirket, dernek, vakıf gibi herhangi bir tüzel kişi değil anayasanın 69. maddesinde demokratik siyasal yaşamın vazgeçilmez ögesiolarak kabul edilmiş bir kuruluştur. Parti kapatma davalarının Anayasa Mahkemesinde görülmesi gibi özellikler de, bu kuruluşların sıradan bir tüzel kişi olmadığının göstergesidir. Kısacası, bir siyasal parti kongresi, örneğin, herhangi bir anonim şirketin paydaşlarının katılacağı genel kurulundan çok farklı nitelikte bir toplantıdır.

Anayasanın 69. maddesinin konumuz açısından önemli bir hükmü de şudur: Devlet, siyasal partilere yeterli düzeyde ve hakça mali yardım yapar. Partilerin mali denetimleri de, özel hükümler uyarınca Anayasa Mahkemesince yapılır.Bu durum, devlet yardımı alan partilere ek bir sorumluluk getirir; çünkü harcamaların büyük bölümü Devlet Hazinesinden karşılanmaktadır.

Sonuç

1961 Anayasasından beri, demokratik siyasal yaşamımızın vazgeçilmez ögelerisayılan siyasal partiler, bazı açılardan kamusalnitelikleri olan kuruluşlar haline gelmiştir. Siyasal partilerin içişlerine yani, politikalarını oluşturmalarına, görüşler geliştirmesine vb. etkinliklerine müdahale elbette kabul edilmez; ama her siyasal partinin, özellikle iktidar partisinin demokratik siyasal yaşamın vazgeçilmez ögesiolduğunun bilincini taşıması da gerekir. Basın yayın organlarının, parti etkinliklerini izleyip, yorumlaması da bu bağlamda değerlendirilmelidir.

Bir siyasal partinin, hele devlet yardımından (yani yurttaşların ödediği vergilerden) en büyük payı alan iktidar partisinin; liderinin, subjektif nedenlerle uygun görmediği basın kuruluşlarını, partinin politikalarının görüşülmesi beklenen en üst düzey organ olan genel kurulun açık toplantılarına katılmaktan yasaklama yetkisi olmamalıdır.

(Cumhuriyet)

[Bu yazı 1369 kez okundu]
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™