Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
Avrupa'da Demokrasi Korkusu
16 Mayıs 2012, Erinç YELDAN
, Erinç YELDAN

Yunanistan seçimleri küresel krizden tek çıkış reçetesi olarak mali disiplin ve mali daralma anlayan neoliberal dünya için soğuk bir duş etkisi yarattı. Yunanistanın içine sürüklendiği borç krizinin ana nedeninin aslında arz yanlısı neoliberal ekonomik modelin ta kendisi olduğu gerçeğini saklayabilmek için aylardır Yunanlıların tembel ve aşırı tüketen insanlar olduğu propagandasını sürdüren küresel finans titanları ve sahip oldukları gürültü makinesi, Yunan halkının demokratik haklarını kullanma biçimine kaygı ile yaklaşmakta.

Önce sonuçları anımsayalım: Yunanistanda seçimin en başarılı örgütünün Radikal Sol Koalisyon (SYRIZA) olduğunu hemen herkes kabul ediyor. SYRIZA oyların yüzde 16.8ini alarak, geleneksel sosyal demokrat PASOKu (yüzde 13.2) geride bırakmış durumda. Muhafazakâr Yeni Demokrasinin oyları ise yüzde 33.4ten, yüzde 18.9a gerilemiş olmasına rağmen, Yunanistan seçim yasasının en büyük oy oranına sahip olan partinin parlamentoya fazladan 50 üye sokabilmesine olanak veren maddesine dayanarak üye sayısını 108’e çıkarabilmiş (toplam sandalye sayısı 300).

SYRIZA, Yunanistanın Avro bölgesinden ayrılmasına sıcak bakmıyor. Tersine, Avro bölgesi içinde kalarak Avrupada emekten yana topyekûn bir başkaldırı ve dönüşümün temellerini oluşturmak için çaba sarf etmeye çağırıyor. SYRIZAnın stratejisi, Avro içerisinde kalmakla birlikte, 130 milyar Avroyu bulan borç ödeme programının yoksullaştırıcı ve daraltıcı bütün öğelerinin derhal terk edilmesini savunmaya dayandırılmakta.

Diğer yanda ise, Almanya Maliye Bakanı Wolfgang Schaeuble, Yunanistanın Avro bölgesinden ayrılmasının düşünülemez olmadığını vurgulayarak, Yunan halkının ileriye dönük tercihlerinden duyduğu tedirginliği dile getirmekteydi. Avrupa Birliği, Avrupa Merkez Bankası ve IMFden oluşturulan troikada, Yunanistanın mali disiplin doğmalarının sınırlarını zorlamasından endişe duyarak, daha dar ve daha sağlıklı bir ABnin gerekli olduğunu yüksek sesle dile getirmeye başlamışlardı bile.

Bu tür yorumlar bana 2003ün 1 Martında Irak savaşı tezkeresininreddinden hemen sonra, gene bir uluslararası finans kuruluşunca yayımlanmış olan bir raporu anımsattı. Söz konusu rapor, Meclisin savaş tezkeresini reddeden son kararının kırılgan olan dengelere yeni belirsizlikler eklediğini vurguladıktan sonra aynen şu soruyu sormaktaydı: Örneğin, AKP hükümeti bundan sonra, halkın yüzde 80inin IMF programına karşı olduğunu öne sürerek, yapısal reformlardan vazgeçerse ne olacaktır?

Yani piyasaların mantığı açısından burada önemli olan sorun, gerçekten bağımsız bir siyasi iradenin izlenmesi sonucu ortaya çıkacak olan ekonomik belirsizliklerin boyutu sorunudur ve bunların arasında en ürkütücü olanı da neoliberal reformlara ezici bir çoğunlukla karşı olan halkın taleplerinin dile getirilebileceği endişesidir.

Bu doğrultuda Yunanistan, örneğin, borç krizinin asıl sorumlularının arz yönlü neoliberal maliye politikaları olduğunu vurgulayarak, 6 bine yakın yerel ve uluslararası borçlu şirketten, toplamı 30.9 milyar Avroya ulaşmış olan borçlarının yarısının dahi tahsil edilmesi durumunda 2012de beklenen bütçe açığının tamamının kapatılabileceğini savunursa ne olacaktır?

Ya da Türkiye, örneğin Arjantinin vaktiyle yapmış olduğu gibi neoliberal yapısal uyarlama programını terk ederek, uluslararası finans kuruluşlarının spekülatif akımlarını cezbetmeye çalışmak yerine, yoksulluk ve işsizlik ile doğrudan mücadele etmeyi ön plana çıkartan ve iç talebe dayalı bir istikrar ve büyüme modelini uygulamaya başlarsa ne olacaktır? Gelişmiş ülkelerin para piyasaları sadece yüzde 1-1.5 gibi faiz getirileri ile çalışırken, uluslararası finans çevrelerine yüzde 20lere varan spekülatif arbitraj geliri sunmaya devam eden Türkiye gibi bir yeni yükselen piyasa ekonomisi”, bu oyunu artık sürdürmeyeceğini ilan ederse ne olacaktır? Spekülatif sıcak para girişlerinin uyardığı bu hormonlubüyümenin, gelir dağılımını bozucu ve işgücü piyasalarında işsizliği ve enformalleşmeyi arttırıcı öğelerinden arındırılarak, öncelikle ulusal tasarruflara dayanan ve planlı bir sosyal kalkınma modeli amacına uygun biçimde yönlendirmeyi amaçlayan bir Türkiyenin, uluslararası iş bölümüne bir ucuz emek ve ithalat cenneti olarak katılmayı reddetmesi durumunda ne olacaktır?

Yunanistanda 17 Mayısa kadar hükümetin kurulamaması durumunda seçimlerin yenileneceği ve SYRIZAnın bu sefer birinci parti konumuna geleceğine kesin gözüyle bakılıyor. Avrupa şimdiden demokrasi korkusu sarmış durumda.

(Cumhuriyet)

[Bu yazı 1238 kez okundu]
Erinç YELDAN

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [1]
Erinç YELDAN
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™