Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
"Hakiki müslüman"
9 Nisan 2012, Aydemir GÜLER
, Aydemir GÜLER

Müslümanlığın sağ tarafından siyasete taşınması bir gelenek. Bu çabanın ayrılmaz parçası da, ister istemez solun dinsiz olduğu tezidir.

Türkiye solu sık sık bunun yıpratıcılığını gidermek, kitlelerle arasına soktuğu engeli aşabilmek için söz konusu tezin bir iftira olduğunu dile getirir. Hatta sık sık “hakiki müslümanlar”ı saflarına çağırır veya kendisinin öyle olduğunu iddia eder... Doktor Hikmet Kıvılcımlı'nın 1950'lerin sonlarında bu savunma reflekslerinin ötesine geçip mazlum söylemini islamileştirmesi bile söz konusu olmuştur.

Bana sorarsanız, sağın din istismarı ve sola karşı açtığı kampanya karşısında bu savunma hattından anlamlı bir şey elde etmek mümkün değildir.

Bugün içinde bulunduğumuz süreçte, İkinci Cumhuriyet'le oluşan ideolojik ve psikolojik ortamda, solun hakiki müslüman söylemi ikinci bir anlama daha geliyor. Bu yolla sol, toplumsal yaşamın ve siyasal dilin dinselleştirilmesi halini bir veri olarak kabullenmiş olmaktadır. Solun, en azından dinle siyaseti ayırma hedefi açısından bakıldığında, ciddi bir geri adım atmış ve sahaya 3-0 yenik çıkmış olacağı da açıktır. Buradan kazanımla çıkmak aşağı yukarı imkansızdır.

Aslında solun karalamalar karşısında gireceği bir tür müslümanlık yarışından elde edeceği kazanım genel olarak yoktur. Hakiki müslüman olduğunu iddia eden bir solcu, sağcının karikatürü olmanın ötesine geçemeyecek, bir avantaj yakalayacaksa bu yine din dışı alanlardan kaynaklanacaktır.

Kimse solcuyu iyi müslüman olduğu için tutmayacak, ama emperyaliste karşı kişilikli davrandığı için, vicdanlı olduğu için, emekçilerin, yoksulların haklarını sahiplendiği için vb takdir edecektir.

Dinsizlik suçlaması sol açısından bir karşı atak vesilesi sunmamaktadır. Sol bu suçlamanın üstüne yapışıp kalmaması, önünü tıkamaması için akılcı, yaratıcı, cesur olmalıdır. Akıl, yaratıcılık ve cesaretten her somut örnekte bir reçete de çıkmaz. İlle reçete aranacaksa, işin özü solun inanç ve ibaret özgürlüğünü savunması olabilir.

Sol bu noktada takiyye yapmak durumunda değil, ortada bir samimiyetsizlik yokt. Zira marksizme göre insanlığın doğanın ve toplumun bilinmezlikleri karşısında duyduğu acıyı, endişeyi, hatta kapıldığı paniği giderme arayışı meşrudur. Dine kapıyı açan doğa ve toplum üstü güçlere sığınma eğiliminin yerini tam olarak tutacak bir bilimsellik ise eşyanın tabiatına aykırıdır. İnsan bilgisi karanlık tek bir nokta bıraksa bile, orada kitlelerin bilimin ötesine geçecekleri bir patika var demektir. Bu patika yasaklanamaz.

Ama din insanlığın anlama ve değiştirme güdülerini törpülemeye başlarsa, artık söz konusu olan acıyı giderme meşruiyeti olmayacaktır. Anlama, değiştirme güdülerine set çeken dinsellik varolan düzenin bir aleti durumuna indirgenmiş, egemen sınıfların elinde bir tahakküm aracı olarak emekçilerin üstüne salınmış demektir.

Sol dini siyasetin dışına çıkartır. Toplumsal yaşamın kurallarının dinin basıncından özgürleşmesi gerekir. Dinin bir basıncı temsil edebilmesi ise, insanların neye inandığı ve nasıl ibadet ettiği ile ilgili değildir. Basınç, olsa olsa örgütlenmenin ürünü olabilir. Demek ki, sola göre din herhangi bir toplumsal örgütlenmeye konu da olmamalıdır.

Dini bir örgütlenme ve siyaset alanı olarak görmek sağa özgüdür.

Kuşkusuz inanç ve ibadet özgürlüğünü savunan solun, siyaseti dinsizleştirme ve dini siyasetsizleştirme için yürüteceği mücadele kolay iş değil. İlkesel koordinatları belli olan bu mücadelenin somut olarak yeniden üretilmesindedir esas zorluk. Bu zorluğun akıl, yaratıcılık ve cesaretle üstüne gitmek için marksizm başlangıç noktasına sahiptir.

Ötesi ise somuttur. Örneğin dinin cemaatlere bırakılması, cemaatlerin politize olmadığı, sermayeyle bütünleşmediği bir ortamda hedefe uygun bir politika olabilir. Peki ya durum öyle değilse, ne olacak? Bu tartışma Türkiye tarihi boyunca içeriği değişim geçirmiş birtakım olgularla iç içe.

Diğer yandan Türkiye'de solun kimlik kartına kazınan bir özelliği oradan kazımanın, öyle kolay kolay mümkün olmayacağını da herkes bilmeli. Bu özellik dinci gericiliğin karşısında olmak anlamıyla belirginleşen “ilericilik”tir.

CHP'nin Baykal'la beraber camide görünmeye başladığı, liberal solun cemaatleri demokratik öğeler olarak sınıflandırdığı, kimilerinin umudu dinci gericiliğin içinde olası bir zengin-yoksul ayrışmasına bağladığı ve “hakiki müslüman” söyleminin hayli yaygınlaştığı bir ortamda sol ilericiliği sırtında yük sayıp kurtulmaya kalkarsa büyük hata yapar. Bir kere, bu mümkün ve inandırıcı değildir.

İkincisi Türkiye'nin dinselleşmeye direnç gösterecek kaynakları sol siyasetten ibaret değil, yani sol yalnız değildir. Örneğin, gericiliğin tarihsel referansı sayılan Osmanlı'nın teokratik bir toplum olduğu sınırlı bir doğrudur. Türkiye'de Alevilik sekülarizmin toplumsal kaynaklarından biri olarak çok önem taşır. Yalnızca birkaç metropolden ibaret olmayan, daha geniş anlamıyla kentli aydın kesimler dinci falan değildir. Yine kentli, modern işçi sınıfının bugüne kadar gericiliğe taban oluşturmadığı rahatlıkla söylenebilir. Eğitime din çoktan yerleşmiş olsa bile, eğitilmiş kesimlerin önemli bir bölümü dinselleşmeye tepki vermektedir...

Bu notlar çok geniş bir coğrafya ve dinci gericiliğin taşıyıcılarından daha kalabalık bir nüfus anlamına geliyor. Solun söyleminin dinselleştirilmesi bu olanakların köreltilmesine neden olacaktır.

Son olarak sağın bugünkü gibi huruç harekatı gerçekleştirdiği bir ortamda bu tür eğilimler solun maça hiç çıkmaması ve hükmen yenilmesi demektir. Kazanma şansı olmamak bir yana, hükmen yenilenin daha az yara alacağı, siyasette doğru değildir.

(SolHaber)

[Bu yazı 1491 kez okundu]
Aydemir GÜLER

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [50]
[21 Eylül 2014] Komünist Parti MK üyesi Aydemir Güler: Sosyalizm vurgusu daraltmaz güç katar ... [17 Haziran 2014] Çankaya için boş işler ... [11 Haziran 2014] Cambaza bak ... [9 Haziran 2014] Çankaya yolu Lice'den geçer mi? ... [29 Mayıs 2014] Muhalefet dediğin ... [24 Mayıs 2014] Gaza basmak: Tercih mi, zorunluluk mu? ... [21 Mayıs 2014] İğrenme ... [20 Mayıs 2014] Bir kere daha cumhurbaşkanlığı ... [17 Mayıs 2014] Aklınızdan bile geçirmeyin ... [16 Mayıs 2014] Reyhanlı, Soma, meşruiyet ... [26 Nisan 2014] Ayar ... [16 Nisan 2014] Ne yapmalı, ne yapmamalı ... [15 Nisan 2014] Gelecek istasyon: Cumhurbaşkanı seçimi ... [12 Nisan 2014] İkinci Ergenekon vakası ... [10 Nisan 2014] Sığar mı, sığmaz mı? ... [9 Nisan 2014] Bölünen Türkiye'de yumruk ... [3 Mart 2014] Üç yıl önce üç sosyalizm ... [28 Şubat 2014] Kimin nasıl ?götüreceği önemlidir ... [24 Şubat 2014] Tayyip: Nereye ?kadar deliyi oynar? ... [7 Şubat 2014] Seçim yalnız seçim değildir ... [31 Ocak 2014] İstanbul bu giysiye sığmaz ... [24 Ocak 2014] 34 yılın sonunda para ve din ... [27 Aralık 2013] E.A. dendiğinde ... [23 Ağustos 2013] Neden dışarıda oynuyorlar? ... [21 Haziran 2013] Önce borcunu öde ... [27 Mart 2013] Demokrasi ve barış ... [20 Mart 2013] Akıl var mantık var ... [21 Şubat 2013] Halk nedir? ... [14 Şubat 2013] Arap "Bahar"ı bitiyor mu? ... [30 Ocak 2013] Ulus, milliyet, vs. Ne bitti? ... [2 Ocak 2013] AKP ha düştü ha düşecek mi? ... [26 Aralık 2012] Tayyip paketi ... [5 Aralık 2012] Komünistin milliyeti, dini... ... [15 Kasım 2012] Kim kazanır? ... [24 Ekim 2012] Rus faktörü ... [18 Ekim 2012] Bir demet kavram: Çözüm, reform, irade... ... [11 Eylül 2012] Hangi kriz? ... [27 Ağustos 2012] Sıcaktan mı? ... [7 Ağustos 2012] Düğüm ... [9 Temmuz 2012] Uzlaşmacılık ne yana düşer? ... [2 Temmuz 2012] Zana çözümü mü? ... [25 Haziran 2012] Suriye duvarı ... [4 Haziran 2012] Bu kadarı da... ... [15 Mayıs 2012] Hiç mi tartışmasak? ... [28 Şubat 2012] 28 Şubat'ı nereye koymalı? ... [23 Ocak 2012] Mağduriyete dönüş mümkün mü? ... [21 Kasım 2011] CHP muhalefeti ... [7 Kasım 2011] Ezmek için mi, çözmek için mi? ... [20 Temmuz 2011] Kan ne yöne akıyor? ... [30 Mart 2011] Solu soysuzlaştırmak ...
Aydemir GÜLER
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™