Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
Hayat bilgisi!
9 Aralık 2011, Umur TALU
, Umur TALU

Daha bizden öncekilerin tüm acı hikayelerini tam öğrenemeden…
Kendi kuşağımızın trajedisi içine düşmüştük.
 

***
 

Bu ülkenin en sabit gençlik mirası, kuşak kuşak acı, korku devretmektir.
Kuşak kuşak hayal, kuşak kuşak umut, kuşak kuşak cesaret devretmekte hep kesiklik, kopukluk olur…
Her kuşak yeniden kendi hayalini kurmak, kendi umudunu duymak, kendi cesaretini bulmak zorundadır.
Lakin acı ve korkunun hammadesi, baskı ve şiddet gibi tüm katkı maddeleriyle neredeyse aynen elden ele, güçten güce, muktedirden muktedire geçer.
 

***

 

Kendimizi sık sık şöyle aldattığımız oldu:
Demokrasiye darbe oldu…
Darbeden demokrasiye geçtik!
Askeri darbe, bizim demokrasinin en üst, en açık ve demokrasimize yeniden hazırlık baskı biçimiydi oysa.
Ve darbe kültürü, baskı genetiği öylesine içkin bir şeydi ki…
Tek partiden çok partiye…
İhtilalden demokrasiye…
Ara rejimden yeniden demokrasiye…
Darbeden yine demokrasiye…
Post modern darbeden tekrar demokrasiye geçiyor…
Fakat bir türlü, oy ve sandık dışında, eli yüzü düzgün bir demokrasiye geçemiyorduk.
 

***
 

İnsanlar, hatıralarını unutma; acılarını bastırma pahasına ve yeniden yeniden umut devşirerek sandıklara koşuyordu.
Fakat askeri darbelerin gasp ettiği hakların çoğu demokrasiye geçildiğinde de buhar olmuştu çoktan.
İtiraz etmek. Direnmek. Farklı bir şey söylemek. Genellikle kitlesel linç ahalisinin ve medya heronlarının de tezahüratı sayesinde bir azınlık hastalığı, bir anomali, bir salgın ihtimali olarak hemen bastırılmalıydı.
Darbenin darbe olduğunu (tabii neden sonra) anlayan çoğalıyordu da…
Demokrasinin neden demokrasi olamadığını izah etmek, kafa karışıklığı yüzünden, hep pek zor kalıyordu.
Darbenin darbe olduğu kesindi de; “demokrasi” figürlerinin hakikaten demokrat olup olmadığı şüpheliydi.
Kendisine de vuran darbenin asmak istediği gençler için Meclis’te iki kolunu kaldıran demokrat şahıs da öyleydi; herkese vuran darbeye yüzde 90 oy veren demokrat millet de.
 

***
 

Uzatmayayım.
“Saçı kısa çocuklara suçu uzun demokrasi” böyle demek!
Kimimiz, hak ve özgürlük ararken ayağı takılıp darbeci safına düşebiliyor…
Kimimiz, hak ve özgürlük aramışken, zihni donup hak ve özgürlükleri bastıran bir safta hazır ola geçiyor.
Elbet bir başka yolunu da bulacak gönül ve akıl.
Çünkü hayat hep sıkışmaktan ibaret değil gülüm.
Hayat; anı diye sadece acı aktaralım, 30’unu görememiş binlerce gençle toprağı doyuralım diye değil.
İster inancın anlatsın sana…
İster bir akil amca, ister görmüş geçirmiş bir ana…
İster bir felsefe…
İster bir kitap, bir rüya.
Hayat bir sevdadır.
Ve insanoğlu sevdasının üstüne titrerse, kalbi bir başka çarpar; kendi için de, kendinden öte de.
Ölüme ve korkuya ve acıya inat.
İlle de hayat!


15 yıla mahkum!

Merhaba Abi;
Aldığınız dualar, bazı tabuları yıkmanız üst kesimlerde ne büyük etki yaratıyor bilseniz.
1. 14’ümde babamın ölmesiyle, annemin isteğiyle askeri okula girdim.
2. Beş yılım geçti; gençliğimin en güzel zamanı.
3. Öğretmenlerin subay çocuklarına kızmadığı ama diğer öğrenciyi tekme tokat dövdüğü yerde.
4. Mezun olunca, başınıza belki sizden daha bilgisiz biri geliyor; iç hizmet diyorlar; ne derse yapmak zorundasın.
5. İstifa dilekçesi versen vatan haini olur, oda hapsi yersin.
6. Bıraktıkları tek yol, suç ve firar.
7. Firar eden 6 ay hapis yatmak zorunda ya da 11 yıl yakalanmayacak.
8. Nerede? 13 yaşında çocuğa tecavüz edenin 4 ayda çıktığı ülkede.
9. Biz ne suçluyuz, ne şerefsiz. Sadece zorla mahkum edildiğimiz bir mesleği bırakmak istiyoruz.
10. Şimdi yurtdışındayım. Firarda ve evli.
11. Dönemiyorum; burayı 6 aydan fazla terk etsem pasaportum gidecek. Döndüğümde vatan haini diye kelepçe takıp içeri atacaklar.
12. Sizden tek isteğim, bunu yayınlayın. 15 yıl mecburi hizmet esareti bitsin. Ülkemi ve ailemi çok özledim.


Cezaevinde hiç gazeteci kalmadı!

Gazetecileri Koruma Komitesi böyle açıkladı.
Komitenin “içerideki gazeteciler” istatistiği tuttuğu 1990’dan beri, Latin Amerika dahil, Amerika kıtasında, ilk kez “Cezaevinde hiç gazeteci kalmadığı” ilan edildi.
Yani, askeri darbelerin, cuntaların, baskıların içinden gelmiş Şili, Arjantin, Brezilya, Uruguay, Kolombiya, Nikaragua ve diğerlerinde, cezaevlerinde bir tek gazeteci bulunmuyor artık.
Ne gazeteci olarak ne de, yargının, iktidarların veya kimi meslek örgütünün “Onlar gazetecilikten hükümlü veya tutuklu değil” demesiyle.
Nasıl oldu bu? Bilmiyoruz, çünkü biz Amerika kıtasında yaşamıyoruz.
Biz ise, kıta olarak Avrupalı ama katı olarak Ortadoğuluyuz bu prangalı rakamlarda.
Nitekim, CPJ, Ortadoğu’da içerideki gazeteci sayısının arttığını; başı İran’ın çektiğini belirtiyor ve dünyadaki, bakın dünyadaki, en kötü (veya kimi için en iyi) durumdaki ülkelerin Eritre, Çin, Burma, Vietnam, Suriye, Türkiye olduğunu belirtiyor.
Bizde bu rakam, biliyorsunuz, iktidar tarafından “Onlar gazetecilik yüzünden içeride değil” şeklinde yuvarlanıyor.
Fakat iktidar ne yapsın!
Koskoca Hürriyet’in duayen başyazarı, Türkiye Basın Konseyi, Dünya Basın Konseyleri Başkanı, ağabeyimiz, ustamız da dünyaya böyle ilan ediyordu bir zamanlar: Onlar gazeteci sayılmaz!
O şimdi muhalif oldu…
Beyanını da iktidar aldı, tepe tepe kullanıyor!

CPJ Raporu: https://www.cpj.org/reports/2011/12/journalist-imprisonments-jump-worldwide-and-iran-i.php

(Habertürk)

[Bu yazı 1463 kez okundu]
Umur TALU

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [41]
[8 Haziran 2013] Demokrasi diye bir baş belası! ... [2 Haziran 2013] Topçu Kışlası Vesayeti ... [3 Mayıs 2013] Kelimelerin azabı! ... [27 Nisan 2013] Barış, hukuksuz olmaz! ... [9 Nisan 2013] Tarih, sınıf, gaz! ... [4 Mart 2013] Künyemizde 50 bin ölümüz. Bünyemiz Barış sayıklar! ... [8 Şubat 2013] Hattını, haddini bilmek... İncirlik, Kürecik, Patriotçuk! ... [3 Şubat 2013] Canlı bomba, patlama, can! ... [30 Ocak 2013] Bin yıl süren andıç ruhu! ... [27 Ocak 2013] Haddini, kıymetini, kıyametini bileceksin! ... [23 Kasım 2012] Devlet sırrı dediğin, kanlı tarihin kara kutusu! ... [9 Kasım 2012] Cinnet vatan! ... [30 Ekim 2012] Ne bu şiddet be Celâl! ... [23 Ekim 2012] Raporlu demokrasi! ... [29 Eylül 2012] Anlamadığım şudur: ... [6 Eylül 2012] Bi gidin yahu! ... [17 Ağustos 2012] Dağın altında 30 yıl! ... [1 Ağustos 2012] Sen utanmıyorsan. Ben utanıyorum! ... [29 Temmuz 2012] Artık size kalmış! ... [14 Temmuz 2012] Limana gelmesin de cana gelsin! ... [30 Haziran 2012] Uf olmuş ama zaten puf olmuş! ... [26 Haziran 2012] Dün gemi olur, bugün uçak! ... [16 Haziran 2012] Bu vatanın ekmeğini yemek... Bu vatanın emeğini yemek! ... [1 Haziran 2012] Hem dert çok, hem mert (pek) yok! ... [6 Mayıs 2012] Astlar, kastlar. Dostlar, postlar! ... [29 Nisan 2012] Yol aynı, yolculuk aynıdır! ... [13 Mart 2012] Bir yumruk çok mu! ... [3 Mart 2012] Gölgen peşini bırakmaz! ... [12 Şubat 2012] 10'uncu Yıl Marşı! ... [15 Ocak 2012] Bin yıllık çoğunluk! ... [30 Aralık 2011] Cinnet cehennemin ölü canları ... [25 Aralık 2011] Kimine kıyak kimine dayak! ... [27 Kasım 2011] Bir adım demokrasi, bir adım geri! ... [14 Eylül 2011] Arap baharı, Türk yazı! ... [1 Eylül 2011] Demokrasinin sonu! ... [20 Ağustos 2011] 30'uncu yıl ağıtı! ... [11 Ağustos 2011] Şiddetleri ortak, kaderiniz ortaktır! ... [5 Ağustos 2011] Ölü çocuktan al haberi! ... [21 Temmuz 2011] İşte budur! ... [17 Temmuz 2011] Çokça, bir derviş gibi ... [19 Haziran 2011] İç hizmet, dış hezimet! ...
Umur TALU
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™