Yazdırmak için tıklayın Eposta Olarak göndermek için tıklayın Yorum Eklemek için tıklayın
YUMURTAYI BALYOZLA KIRMAK!
20 Ocak 2016, Av. Başar YALTI
, Av. Başar YALTI

Bir süre önce bir kısım akademisyen ve araştırmacı tarafından yayınlanan, ‘’Bu suça ortak olmayacağız’’, başlıklı bildiri nedeniyle Türkiye, bildiriyi destekleyenler ve karşı çıkanlar olarak ikiye bölündü. Cumhurbaşkanının bildiriyi imzalayanları itham eden ve hedef gösteren konuşmasıyla başlayan, hamarat Cumhuriyet Savcıları ve üniversite rektörleri tarafından gecikmeden başlatılan soruşturmalar ve polis gözaltılarıyla devam eden süreç; toplumsal kutuplaşmanın mevcut ateşine odun atılması sonucunu doğurdu.

Yayınlanan bildirinin içeriği nedeniyle kamuoyunda tartışılan sorun, ‘Kürt sorunu ve / veya terör sorunu’ olarak adlandırılan siyasal nitelikli bir sorundur. Dolayısıyla tartışmaya katılan tarafların soruna kendi ideolojileri açısından yaklaşmaları doğaldır. Ancak tartışmaya katılanların, ‘siyasal nitelikli’ görüşlerini açıklarken, sorunun ‘hukuksal’ boyutunu dikkate almadan düşünce açıklamaları, kasaba siyasetçilerinin tartışma düzeyini yansıtan görüntülerin ortaya çıkmasına neden olmaktadır.

            Türkiye Cumhuriyeti, nitelikleri Anayasanın 2. Maddesinde belirtilen laik, demokratik bir hukuk devletidir ve Anayasanın 90. Maddesi gereğince imzaladığı uluslararası sözleşmelerle bağlıdır. Bir hukuk devletinin asgari sınırı, ‘kanun devleti’ olmaktır. Yani devletin, devlet görevlilerinin yürürlükteki yasal mevzuat kurallarına, anayasal ilkelere ve insan hakları sözleşmelerine uymaları hukuk devletinin asgari koşuludur. Bu nedenle, ‘’Bu suça ortak olmayacağız’’ bildirisi için görüş açıklayanların, Türkiye Cumhuriyeti devletinin uymakla yükümlü olduğu hukuk düzeninin kurallarını bilerek açıklama yapmaları konunun ciddiyeti gereğidir.

Bilindiği üzere hukukun temel amacı; anayasal ilkeler çerçevesinde, devletin neyi, ne zaman, nerede ve nasıl uygulayacağının önceden belli olmasıyla, keyfiliğin önüne geçmektir. Bir hukuk düzeninde yurttaşlar, kendilerini yöneticilerin değer yargılarına değil, yasal kurallara ve üstün hukuk ilkelerinin güvencesine teslim ederler.

Bu anlayışın sonucu olarak, bir hukuk devletinde, hiçbir kamu görevlisi anayasal hukuk düzeninin ilkeleri dışında veya onların üzerinde yer alan değer yargılarıyla hareket edemez. Örneğin, ‘Söz konusu vatan/devlet ise gerisi teferruattır’, gibi bir mantık ve değer yargısı, bir hukuk devletinde hiçbir hukukçu ve yönetici tarafından savunulamaz. Çünkü anayasal sistem kurulurken bu tür ‘üstün’ değerlere yönelik kaygılar değerlendirilmiş ve ülkeyi / toplumu tehdit eden gelişmelere karşı nasıl tutum takınılacağına ilişkin kurallar sistem içerisine yerleştirilmiştir. Olağan hukuk düzeni dışına çıkılmasını gerektirecek boyutta olay ve olguların ortaya çıkması halinde, ‘olağanüstü hal’ ya da ‘sıkıyönetim’ halleri öngörülmüştür. Nitekim Anayasamızda bu tür düzenlemelere (m.119-122) yer verilmiştir.

Bu çerçevede, Anayasanın 13. ve 15. Maddelerinde, temel hak ve özgürlüklerin, olağan koşullarda ve olağanüstü hallerde nasıl kullanılacağına ilişkin temel ilkeler belirlenmiştir.

Anayasaların yapılış amacı, devlet düzenin işleyişini göstermenin yanında, özgürlüklerin kullanılması bakımından toplumu ve kişileri korumak, insan haklarının rahatça kullanılacağı ortamı sağlamaktır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında temel hak ve özgürlükler tek tek sayılmıştır. Anayasanın 25 ve 26’ncı maddelerinde ise ‘düşünce ve düşünceyi açıklama’ özgürlüğünün çerçevesi çizilmiş, düşünceyi açıklama özgürlüğü, gerek Anayasa Mahkemesi kararlarında, gerekse yetkisini kabul ettiğimiz AİHM içtihatlarında oldukça geniş şekilde tanınan, vazgeçilmez bir insan hakkı olarak tanımlanmıştır.

Böyle bir mevzuat ve hukuk düzeni ortada iken, sorununun hukuksal boyutunu görmezden gelerek, ‘’Bu suça ortak olmayacağız’’ başlıklı bildiriyi imzalayanları ‘vatan haini’ olarak ilan etmek, kahvehane kültürüne uygun düşen bir taraftarlık duygusuna teslim olmak demektir.

Biliyoruz ki, Ülkenin güneydoğusu, ‘devletin’ giremediği sokak ve mahalleleriyle, kazılan hendeklerle, ilan edilen ‘özyönetim’lerle, büyük ölçüde terör örgütünün denetimine girerek olağan hukuk düzeninden çıkmıştır. Öyle ise hukuken yapılması gereken, eylemli olağanüstülüğe, hukuksal olağanüstülükle cevap vermektir.

Oysa ve nedense, siyasal iktidar ısrarla bundan kaçınmaktadır.

Siyasal iktidar, hem ülkenin bölünme noktasına geldiği iddiasını ileri sürmekte, hem de yaşanan vahim tabloyu normal düzenin hukuk kurallarıyla aşmaya çalışmaktadır. Valiler, İl İdaresi Kanununun bazı maddelerine dayanarak, günlerce süren sokağa çıkma yasakları ilan edebilmekte, yine bu yasaya dayanılarak tankla, topla, tüfekle mahalle aralarında sokak savaşları yürütülmektedir. Bu durum hukuksuz bile değil, düpedüz kanunsuz bir devlet davranışıdır. Öncelikle karşı çıkılması gereken husus budur. Bu durumun yarattığı açık kanunsuzluk ve keyfiliktir. Nedense hiçbir hukuk kurumu ve muhalif kesimler bu itirazı dillendirmemekte,  toplumun gözünden, anayasal sisteme göre sıkıyönetim ilanı gerektiren ağırlıkta bir sorun kaçırılmaktadır.

Oysa bu görmezden gelme durumu sadece güneydoğuda olup bitenler açısından değil, ülkenin her yerinde yaşayanlar için ciddi tehditler yaratacak bir anlayışı yansıtmaktadır. Çünkü keyfi uygulamalara, yasadışılığa ve bunlara dayanak olarak gösterilen gerekçelere karşı çıkılmaz ise, olağanüstülük olağanlaşacak, güneydoğuda ‘terörist’ olarak kabul edilenlere yapılanlar, benzer ‘üstün’ değer yargıları adına, ülkenin batısında da aynen uygulanacak, eve giren polise, ‘galoş giy’ dediği için bir genç kız öldürülebilecektir.

Beğenmeyip değiştirmeye çalıştıkları anayasayı bile uygulamayan, kanunlara açıkça aykırı davranan mevcut siyasal iktidarın, temelinde ‘adalet’ olması gereken bir devletin savunucusu olamayacağı her alandaki tutumuyla kendisini belli etmektedir. Siyasal iktidar, anayasayla tanımlanan cumhuriyet devletini değil, kendi parti-devletini savunmaktadır. Bu açıdan, ülkede yaşanan hukuksuzluk sorunu, sadece Güneydoğunun değil, tüm ülkenin, Türk, Kürk demeden tüm halkın, her yurttaşın temel sorunudur.  

Yayınlanan ‘Bildirinin’ tartışmaya açtığı siyasal boyut da, yaşanan hukuksuzluk kadar vahim riskler taşımaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti, sadece terörün değil, Türkiye’yi yöneten mevcut siyasal anlayışın da tehdidi altındadır. Türkiye, başka bir rejime doğru hızla evrilmekte, cumhuriyetin kurucu değerlerinden uzaklaşmaktadır. Cumhuriyet, bu etkiyle, dört temel özelliği olan, laiklik, kamusallık, demokratiklik ve hukukilik özelliklerini büyük ölçüde yitirmiştir.

Hal böyleyken, yayınlanan ‘Bildiri’ özelinde siyasal iktidar, tam olarak ‘yavuz hırsız’ rolünü üstlenmiştir. Çünkü çözüm süreci adı altında şimdiki çatışma bölgelerini terör örgütüne gönüllü olarak terk ederek ‘asgari devlet’i uygulayan, bu konuda yerine getiremeyeceği taahhütlerde bulunan, Türkiye’yi, terör örgütlerinin beslendiği Ortadoğu bataklığına sürükleyen, yurttaşlık kavramını unutturarak alt kimlikleri öne çıkartıp kışkırtan, mezhepçi politikalarıyla Sünni imparatorluk hayalleri kuran, Ülkeyi gericiliğe, yoksulluğa teslim ve mahkum eden mevcut siyasal iktidardır. Bu nedenle, bölgede yaşananların baş sorumlusu olduğunu, toplumsal bellek zayıflığından yararlanarak unutturan iktidarın yanında saf tutmak, savunduğumuz cumhuriyet devletini ayakta tutmakla eşdeğer değildir.   

Dolayısıyla bildiride imzası bulunanlardan birçoğu, ‘yetmez ama evet’ aymazlığını taşıyor olsalar ve bildirin içeriği sorunlu bir dil ve ütopik öneriler taşısa da, şimdilerde şoven milliyetçi kimliğe bürünen siyasal iktidarın yanında yer almak, devletçi bir savunuculuk olarak ileri sürülemez.

Toplumsal kutuplaşma ve anayasal hakların kullanılmasının önüne yukarıda belirttiğimiz ‘üstün’ değer yargılarıyla geçilecekse, devlet, ‘kanlarında duş alacakların’ düzen koruyucusu olduğu bir devlete evrilerek vatan kurtarılacaksa, ‘sıvasız evlerin‘ çocukları şehit düşerken, bin avroya askerlikten kurtulmak mümkün olacaksa, Nazım Hikmetin dediği gibi, o vatan sizin olsun. ‘Ben vatan hainiyim.’

Bir ucunda PKK terör örgütü yandaşlığı ile itham edilen imzacılar ile diğer uçta kayıtsız koşulsuz devleti savunanlar arasındaki söz düellosunda devleti, siyasal iktidarın bakış açısıyla savunmak, yumurtayı balyozla kırmaya benzer. Terör bu yöntemle önlenemez. Kullanılan bu yöntem, her şeyi berbat eden bir sonuç yaratır. Barışı öteleyen, savaş ve çatışma kültürünü besleyen acılı süreci uzatır.

Hukukçuların öncelikle, bildiriyi içeriğinden bağımsız olarak, ifade özgürlüğü çerçevesinde görüp değerlendirmeleri gerekir. Aksi taktirde, bildiri yayınlayanları terör örgütü propagandası ile ilişkilendiren şoven milliyetçiliğin tuzağına düşmekten kaçınamazlar. Yaşanan durumu olağan hukuk düzeni gibi gösterip, toplumu zihinsel olağanüstülüğe alıştıran, mevcut devlet uygulamalarını demokratik bir hukuk düzeni imiş gibi gösteren, toplumun bellek yoksunluğundan, zihinsel tembelliğinden yararlanan iktidarın tuzağına düşerler.

 

Öyle bir düşünceye doğru savrulmak isteyenler için ise yapılacak tek şey, Alman ilahiyatçı Martin Niemöller’in durumuna düşmemelerini dilemek olacaktır.

 

Av. Başar YALTI

 

 

 

[Bu yazı 2674 kez okundu]
Yorumlar -1-
REBİA DİRİM20 Ocak 2016 Çarşamba 19:53:00

Sevgili Başar,

eline yüreğine zihnine sağlık..

 

 

 

 

 

Av. Başar YALTI

YAZARIN DİĞER YAZILARI: [58]
[18 Temmuz 2017] ADALET YÜRÜYÜŞÜ YENİ BİR UMUT DOĞURMUŞTUR. ... [10 Nisan 2017] HALKOYLAMASI VE OYLAMANIN GÜVENLİĞİ ... [4 Mart 2017] PARADİGMA DEĞİŞİYOR! ... [19 Ocak 2017] CEHALETİN TAHAKKÜMÜ ... [24 Ekim 2016] BAROLAR VE AVUKATLAR NEDEN İLGİSİZLER? ... [11 Eylül 2016] 'HUKUK DEVLETİNİN SONU' ... [9 Mayıs 2016] TÜRBANLI YARGIÇ OLUR MU? ... [8 Şubat 2016] YARGI BAĞIMSIZLIĞI VE TOPLUMSAL BARIŞ ... [23 Kasım 2015] CUMHURİYET ... [19 Ekim 2015] İKTİDAR VE HUKUK ... [19 Ağustos 2015] Bir Yöntem Önerisi: Beyin Fırtınası Ve Kürt Sorunu ... [9 Temmuz 2015] ANAYASA MAHKEMESİ NEREYE? ... [1 Haziran 2015] SEÇİMLER VE GÜVENLİK ... [1 Mayıs 2015] YARGIÇLARIN TUTUKLANMASI ÜZERİNE ... [29 Nisan 2015] AVUKATLAR SINANAMAZ! ... [16 Mart 2015] BİLGİNİN DEMOKRATİKLEŞMESİ YA DA BİLGİYİ SİYASALLAŞTIRMAK ... [9 Şubat 2015] "AYDINLANMA" NEYE YARAR? ... [1 Ocak 2015] 2015 YILI BAŞLARKEN. ... [15 Aralık 2014] AVUKATLAR SEÇİMİNİ YAPTI ... [10 Kasım 2014] NASIL BİR CUMHURİYET ... [28 Ağustos 2014] DEVLET BENİM ... [6 Nisan 2014] AVUKAT ... [2 Mart 2014] POLİSLEŞEN YARGIÇ ANLAYIŞI ... [12 Ocak 2014] NE DEĞİŞECEK? ... [25 Aralık 2013] DURUŞMA SALONLARI BÜYÜDÜKÇE... ... [11 Kasım 2013] ATATÜRK YAŞIYOR! ... [13 Eylül 2013] Yeni adli yıl başlarken ... [16 Mayıs 2013] Desteklediğimiz adayın kazanması halinde biz ancak mutlu oluruz ... [12 Nisan 2013] BÜYÜK GREV YA DA BÜYÜK BARO! ... [2 Kasım 2012] BAROLAR SEÇİMİNİ YAPTI! ... [24 Eylül 2012] BALYOZLA DEMOKRASİ KURULMAZ! ... [31 Ağustos 2012] Bir Yöntem Önerisi: Beyin Fırtınası Ve Kürt Sorunu ... [11 Temmuz 2012] BAROLARI ELE GEÇİRMEK YA DA "AHLAKSIZ TEKLİF" ... [11 Haziran 2012] KENTSEL DÖNÜŞÜM VE YOL AÇACAĞI SORUNLAR ... [3 Haziran 2012] İSTANBUL BAROSU NE YAPMALI? ... [13 Mayıs 2012] YARGIYI, YARGIÇTAN KORUMAK! ... [4 Nisan 2012] 12 EYLÜL YARGILAMASI BİR ALDATMACADIR ... [14 Şubat 2012] YARGI VE MİT KAVGASININ NERESİNDEYİZ? ... [1 Şubat 2012] YENİ YAKLAŞIMLAR NASIL DOĞDU, NEREYE GİDİYOR? ... [13 Ocak 2012] YARGIÇ VE VİCDAN ... [30 Aralık 2011] 2012 YE GİRERKEN YARGI VE ADALET ... [29 Ağustos 2011] AVUKATIN ADI YOK ... [5 Ağustos 2011] TSK YANLIŞLARININ BEDELİNİ ÖDÜYOR! ... [4 Temmuz 2011] SON SAHNE ... [20 Haziran 2011] YİNE BANA HÜSRAN, BANA YİNE HASRET VAR. ... [30 Mayıs 2011] YEREL YÖNETİMLER ÖZERKLİK ŞARTI ... [20 Nisan 2011] AVUKAT * ... [21 Mart 2011] TANI BUNLARI TANI DA BÜYÜ! ... [5 Mart 2011] Yargının Özelleştirilmesi Ve Çok Hukukluluk ... [17 Şubat 2011] NEREYE KADAR? ... [2 Şubat 2011] SAYGINLIK ... [4 Kasım 2010] BAROLARIN İŞLEVİ ... [27 Mart 2010] DEMOKRATİK KURNAZLIK!.. ... [25 Şubat 2010] AVUKATIN DOSYA İNCELEME YETKİSİ ... [9 Şubat 2010] BAROLAR VE DEMOKRATİK YÖNETİM ANLAYIŞI ... [4 Aralık 2009] KÖRLÜK ... [18 Kasım 2009] İRTİCAYA GÜL BAHÇESİ ... [17 Kasım 2009] AÇILIMIN HUKUKA ETKİSİ ...
Av. Başar YALTI
BU SITENIN ÖNCELIKLI AMACI Ülkede evrensel, çagdas ve toplumcu bir hukuk ve yönetim anlayisini egemen kilmak üzere,
HUKUKÇULAR VE SORUMLULUK DUYAN HERKES ortak akil üretebilecekleri, ortak tutum belirleyebilecekleri bir iletisim, paylasim ve tartisma ortaminda BULUSTURMAKTIR.
Yeni Yaklasimlar, ortak çalisma ürünüdür. Sitede yer alan yazilardan yazari sorumludur. Kaynak gösterilerek alinti yapilabilir.
Websitesi ile lgili sorulariniz için buraya tiklayin. Diger konularla ilgili sorulariniz için iletisim sayfasindan ilgili kisi ile irtibata geçebilirsiniz.
Yeni Yaklasimlar © 2016 - [ARENA YAZILIM] - E-Müvekkil Pro™